کوتاه با دکتر سید میثم یکه سادات:
کوچک ترین کاری است که می توانم انجام دهم
در این که مصاحبه با برگزیده وبلاگ تیرماه کمی(!) دیر شد شکی نیست. برای همین هم قبل از هر چیز در ابتدا از آقای دکتر سید میثم یکه سادات و سپس از اعضای خوب و همیشه فعال کانون عذرخواهی می کنیم.
"مسیحای دل" عنوان وبلاگی است که توانست در ماه تیر با کسب 82 امتیاز رتبه نخست را کسب کند. فکر می کنم گپ و گفتی کوتاه با مدیریت این وبلاگ و صحبت درباره عکس العمل وبلاگستان فارسی درباره وقایع پیرامونش در دنیای حقیقی بتواند برایتان جالب باشد.
RBC خود حقیقی تان را معرفی کنید. تا آن جا که دوست دارید همه بدانند.
من سید میثم یکه سادات ، متولد و ساکن تهران هستم 27 بهار از زندگیم گذشته است ومتاهل هستم.
RBC تحصیلاتتان چیست؟
پزشک هستم وبسیار علاقمند به رشته ام و همچنین طبابت.
RBC چند وقت است که وبلاگ "مسیحای دل" را مدیریت می کنید؟
از اواسط اردیبهشت ماه سال جاری؛ که حدودا تا امروز 8 ماه می شود. ولی زمانی که توسط کانون،"مسیحای دل" برگزیده شد 3 ماه بیش تر از عمرش در وبلاگستان نمی گذشت. برای خودم هم عجیب بود که چگونه در این مدت کم که هنوز هم خیلی با جو وبلاگ نویسی آشنا نشده بودم "مسیحای دل" مورد عنایت دوستان قرار گرفته است.
RBC قبل از این هم وبلاگی داشته اید؟
خیر. به فعالیت های فرهنگی علاقه داشتم ولی کار فرهنگی در زمینه وبلاگ نویسی را با "مسیحای دل" آغاز کردم.
RBC روزی چند دقیقه وبگردی می کنید؟ وبلاگ ها چه قدر از این وقت را سهیم هستند؟
بسته به اوقات فراغتم در طول روز زمانی که به این کار اختصاص میدم خیلی متغیر است، ولی هر روز سعی میکنم به وبلاگستان سر بزنم.
RBC معمولا به خواندن مطالب چه وبلاگ هایی اهمیت می دهید؟
شخصا به خواندن مطالب وبلاگ هایی که با دید نو به مسائل پیرامون نگاه می کنند و به دور از هر گونه تعصب به صورت ریشه ای به نقد یک معضل اجتماعی می پردازند و نیز مطالب مرتبط با فرهنگ ادیان خصوصا اسلام و تشیع هم چنین به دل نوشته ها (به معنی واقعی کلمه) علاقه دارم. در این میان آن چه بیش از همه مورد توجه من قرار می گیرد موضوع مهدویت و انتظار است.
اما چند مورد هم هست که اگرچه برای آنها وقت می گذارم، ولی مطالب آن وبلاگ ها جزیی از علاقمندی های من به شمار نمی روند. چندین بار پیش آمده که مطالب وبلاگی را دیده ام که نویسنده در مرز تشرع و بی قیدی گام های مرددی برداشته است. مطالب آنها را خوانده ام و تا آن جا که در توانم بوده سعی در راهنمایی آن فرد داشته ام و اگرچه این جمله را شاید دوستان بنده زیاد از من شنیده باشند ولی این جا هم عرض می کنم که تلاش جهت حیات معنوی بخشیدن به چنین افرادی (که معاند نیستند) حتی در همین دنیای مجازی هم مرضی رضای حضرت ولیعصر(عج) و ماجور پروردگار است. ان شاءالله
مطالب علمی هم که البته کم پیدا می شود و بیش تر سعی می کنم نیازم را از سایت های اصیل علمی مرتفع کنم و از نوشته هایی که به صورت کپی برداری از ماخذ مختلف است و نویسنده هیچ تلاشی برای نوشتن آن انجام نداده است بسیار بدم می آید.
RBC به خاطر دارید که مطلب وبلاگی روی شما تاثیر جدی داشته باشد؟
کم نبوده مطالب وبلاگ هایی که من را متاثر ازپیام های خود نموده است. تعدادی از این وبلاگها را در قسمت دوستان مسیحای دل گذاشته ام و اگر نرسم که به همه لینک هایم سری بزنم سعی میکنم از مطالب این وبلاگ ها و چند وبلاگ دیگر با همین خصوصیات استفاده کنم. ولی بیش از هر وبلاگی مطالب خود مسیحای دل بر من تاثیر گذاشته است و احتمالا برای هر مدیر وبلاگی که مطالب وبلاگش حول محور اخلاقیات و فرهنگ مهدویت و... است نیز این چنین است. چرا که منِ نوعی از دین می نویسم، باید بدانم که رطب خورده منع رطب نمی کند و بالاتر از آن اینکه «لم تقولون مالا تفعلون»
RBC وبلاگتان را چه قدر دوست دارید؟
حقیقت امر این است که با "مسیحای دل" انس گرفته ام و نمی دانم که تا کی مطالب آن به روز خواهد شد. یک بار به طور جدی بنا به دلایلی خواستم که دیگر ننویسم محبت دوستان و تکلیف راه دیگری را برایم مقدر نمود.
از دوست داشتن یک صفحه مجازی در یک دنیای مجازی سئوال کردید که اگر چه مجازی است ولی چون متبرک به ارزش ها و باورهای دینی مان است برایم تقدس پیدا کرده است و از طرفی چون برای آن وقت گذاشته ام برایم ارزشمند است ولی به هر حال مجازی است. سئوال سختی است و من را به فکر واداشت. من که باید تعلق خاطرم به دنیای حقیقی اطرافم کمرنگ تر شود با یک صفحه دنیا مجازی انس گرفته ام، تقدس، وقتی که برای آن گذاشته ام، حقیقی، مجازی! وای گیج شدم! نمی دانم... بهتر است بگذریم و شاید هم نه!
RBC چطور با کانون وبلاگ نویسان مذهبی آشنا شدید؟ فضای آن را چطور می بینید؟ مناسب وبلاگ نویسان هست؟
به صورت کاملا اتفاقی از یک لینک در یک وبلاگ. ولی الحق و الانصاف بی هیچ گونه تعارفی عرض می کنم که خوب کار میکنید و من از مطالبتان بسیار استفاده برده ام.
RBC در قسمت موضوعات وبلاگتان، تنها یک موضوع دیده می شود. آن هم این است:"مهدی، اگر از منتظرانش بودیم..." این جمله خیلی مشخص کننده این نیست که خواننده قرار است در وبلاگتان چه چیزهایی بخواند. خودتان بیش تر درباره سبک و محتوای نوشته هایتان توضیح می دهید؟
مطالب "مسیحای دل" بیشتر در چار چوب مسائل اعتقادی و فرهنگی است که سعی کرده ام از منظر دید متفاوتی به این مسائل نگاه کنم و دغدغه هایی که به نوعی برایم مهم و ارزشمند بوده اند را بیان کنم. آن چه که از عنوان وبلاگ بر می آید هم بیانگر این است که علاقمند بوده و هستم که مطالب آن به نوعی بیشتر با فرهنگ مهدویت وانتظار مانوس باشد .
RBC در لیست نویسندگان وبلاگ، یک نام "حبیبی" به چشم می خورد. اگر تمایل دارید ایشان را معرفی کنید.
البته قبلا ایشان را در مسیحای دل معرفی کرده ام. به تازگی قرار بر این است که همسرم در نوشتن مطالب مسیحای دل با بنده همکاری کنند. البته مشکلات کار ایشان در سال جاری بسیار بیش تراز دغدغه های کاری من هست. نمی دانم تا چه حد وقت خواهند کرد که در این زمینه فعالیت داشته باشند.
RBC وبلاگستان فارسی را در نشان دادن عکس العمل به اتفاقات مختلف جامعه چطور می بینید؟
اصلا خوب نیست. مطالب مطروحه یا تاریخ مصرف شان تمام شده است یا به نحو خوبی بیان نمی شوند ویا این که اصلا موضع گیری انجام نمی شود. البته کمند وبلاگ هایی که در این زمینه موفق عمل می کنند.
RBC این طور که پیداست از حرکت های ضد صهیونیستی خیلی دفاع می کنید. دلیلش چیست؟
خوب! فکر کنم این سئوالتان را خیلی خوب طرح نکردید! اگر از این حرکت ضد صهیونیسم در جایی دفاع و حمایت نشود باید سئوال بفرمایید که چرا این گونه نیست.
چراکه دلیل این حمایت روشن تر از آفتاب است. به جز مسائل اعتقادی وباور های دینی مان که ما را به دفاع از مظلوم امر می کند، انسانیت ما نیز از سوی دیگر حکم به دفاع از افراد ستمدیده و مخالفت با توحش می کند که فکر کنم سخن گفتن در این زمینه خود نیازمند یک مقاله باشد.
اگر تا به حال هم جنایات این رژیم را نادیده بگیریم اعمال غیر انسانی شان در غزه در روزهای اخیر به عنوان دلیلی بر این حمایت کفایت می کند.
این که گذاشتن یک لوگوی ضد صهیونیسم در وبلاگ و دعوت دوستان به انجام این حرکت که هیچ خرجی هم به ما تحمیل نمی کند. دیگر کوچک ترین کاری است که انزجار خود را از این اعمال غیر انسانی نشان دهیم.
RBC لوگوی "ضد صهیونیسم" هم در همین راستاست؟
بله. جا دارد که یک در خواست هم از بچه های کانون و همه خوانندگان این گفت و گو داشته باشم. و آن هم این است که لوگوی ضد صهیونیسم که یک لوگوی بین المللی جهت بیان انزجار از این رژیم غاصب است را در صفحات وب خود به کار ببرید و از دیگر دوستان دعوت به انجام این امر فرمایید.
نمی دانم این تا چه حد مورد توجه بچه های کانون قرار می گیرد ولی به هر حال قسمتی از فروع دین ما در کنار نماز، حج و جهاد، "تولی و تبری" است.
RBC کلا عکس العمل نشان دادن وبلاگستان در وقایع مختلف چقدر می تواند موثر باشد؟ این که عده ای درباره موضوعی موجی راه می اندازند و حرکت می کنند؛ این تا چه حد در فضای واقعی جامعه خودمان، و در فضای واقعی جامعه جهانی تاثیر دارد؟
ببینید من شما و هیچ کس دیگری نمی تواند منکر نقش تبلیغات درتغییرات اساسی در زندگی روزمره ما شود. چراکه این شیوه به دلیل اهمیت فوق العاده اش اکنون به یک نوع حربه تهاجم و همچنین استراتژی تدافع تبدیل شده است.
همین که یک صفحه مجازی یا حقیقی وجود داشته باشد و بتواند با فرد مخاطب ارتباط کلامی یا تصویری مناسبی بر قرار نماید تاثیر خود را در ذهن مخاطب خواهد گذاشت.
برنامه ریزی های کلان و بودجه های هنگفتی که جهت طراحی این روش های تبلیغاتی در سطح دنیا در نظر گرفته می شود گویای این واقعیت است.
RBC در این حرکت ها، مجامع وبلاگی تا چه حد می توانند موثر باشند؟
فکر کنم در سئوال قبلی پاسخ این سئوال را هم به نوعی داده باشم فقط یک نکته اضافه می کنم این که گام های کوچکی که هر فردی در حد توان خویش برای رسیدن به یک هدف مقدس برمی دارد با عنایت حضرت حق تواما به کامیابی و حصول نتیجه می انجامد. انشاءالله
RBC کانون وبلاگ نویسان مذهبی، نسبت به دیگر مجامع وبلاگی در این حرکت ها و موج های وبلاگی چطور حاضر شده است؟
بهتر است که من در این زمینه قضاوتی نکنم و پاسخ این سئوال را واگذار کنم به دوستانی که بیشتر با کانون همراه بوده اند.
RBC به وبلاگ خودتان از 20 نمره چه نمره ای می دهید؟
فکر نکنم نمره قبولی بیاره بهتره حفظ آبرو کنم و نمره ای مطرح نکنم!
RBC به کانون وبلاگ نویسان مذهبی از 20 چند می دهید؟
18
RBC درباره کلمات زیر، کوتاه ترین جمله یا عبارتی که به ذهنتان می رسد را بگویید:
وبلاگستان فارسی: کاش بهتر از آنچه که هست می بود.
وبلاگ: راست و دروغ، عشق و نفس پرستی، خیر و شر
دغدغه: آن چه به واسطه آن دست به قلم می شوم.
سند چشم انداز بیست ساله جمهوری اسلامی ایران: راه سعادت اجتماعی و فردی ایرنیان اگر به فکر تحققش باشیم.
مسیحای دل: روایت عاشقی
مهدی موعود: ای کاش که از منتظرانش بودیم.
زندگی ماشینی: گم شدن محبت در بین چرخ دنده های زندگی.
رهایی:راه یافتن به جنه الاعلی
